Berlijnse start-ups; the list goes on and on..

Wekelijks hoor ik wel weer van bekenden over een nieuwe Berlijnse startup. Ze schieten letterlijk als paddenstoelen uit de grond, het is een dynamische business. Startups die in 2006 hip waren, bestaan inmiddels niet meer. Ik kan het weten, want de startup waarbij ik stage liep is inmiddels begraven. Hier een opsomming van een aantal startups met Berlijnse roots die anno 2012 wél hip zijn:

De stad door met Gidsy

De afgelopen week is Gidsy, een marktplaats en verzameling van activiteiten in steden, veel in het nieuws geweest. Deze start-up met twee Nederlandse oprichters heeft namelijk een leuke investeerder gevonden: niemand minder dan Ashton Kutcher. Op Gidsy.com kun je een overzicht vinden van allerlei leuke activiteiten in een stad. In Berlijn is het aanbod het grootst maar je kunt ook een overzicht vinden van activiteiten in Amsterdam, San Fransisco en New York. Het begrip activiteiten mag je ruim interpreteren: je vindt er o.a. een koffieproeverij, een rondleiding met als thema “how did east Berlin get hip?” en de mogelijkheid tot een kijkje in het laboratorium waar de waterkwaliteit van de Spree wordt getest.

Muzikale community SoundCloud

Misschien wel de meest bekende startup uit Berlijn: Soundcloud. SoundCloud is in 2007 opgericht en biedt gebruikers via vast en mobiel internet de mogelijkheid om geluidsbestanden te uploaden, publiceren en delen. Het doet vrijwel exact hetzelfde als YouTube, maar dan zonder video en zoekfunctie. Daarnaast biedt SoundCloud de gave mogelijkheid om een reactie achter te laten bij een bepaald muziekfragment (per seconde). Vorig jaar is SoundCloud de 5.000.000 gebruikers gepasseerd waaronder een aanzienlijk deel bekende muzikanten (zie ook: Modeselektor op SoundCloud). Als artiest kun je er muziek uploaden en statistieken inzien met betrekking tot het luistergedrag van je fans.

Goede muziek vindt jou (met hulp van Tape.tv)

Gepersonaliseerde muziekvideo’s komen 24/7 via de webapplicatie van Tape.tv voorbij. Niets installeren, niets instellen, gewoon luisteren. Je kunt via Tape.tv een bepaald genre uitkiezen (dit is vergelijkbaar met 22Tracks) en de applicatie begint direct met het spelen van muziek. “Je hoeft zelf niet actief op zoek te gaan naar muziek, de muziek vindt jou” is het motto van deze startup. Door muziek een waardering mee te geven of door te spoelen leert de applicatie wat jouw muzieksmaak is. De dienst wordt gefinancierd met reclame-inkomsten.

Efficiënt werken met 6Wunderkinder

Ook 6Wunderkinder (ik hou van die naam) is een naam die je best al eens gehoord zou kunnen hebben. Het productiviteitshulpmiddel Wunderlist is een app voor het opstellen van to-dolijstjes, in een overzichtelijke en mooie interface zie je een overzicht van de taken die je nog moet vervullen. “Using your software shouldn’t feel like rocket science” is het motto van 6Wunderkinder waar ik helemaal achtersta. Momenteel is de Wunterkit in ontwikkeling, een uitgebreide versie van de Wunderlist.

Social reading met Readmill

Lezen een individuele bezigheid? Niet meer met Readmill, een startup van twee Zweedse Berlijners. Via Readmill, die zowel via web als mobiele applicatie beschikbaar is, kun je alles wat je digitaal leest delen met je vrienden en volgers op sociale media. Interessante passages in een boek kun je markeren en doorplaatsen op andere social media profielen. Ook kun je het delen met de community op Readmill zelf, je kunt hier mensen volgen en zo op ideeën komen voor andere boeken. Ook beschikt deze app over de mogelijkheid om aanbevelingen te doen op basis van jouw leesstatistieken (vergelijkbaar met Last.fm).

Surprise shopping met Glossybox

Via Glossybox kun je een abonnement nemen op een verrassingspakket met beautyproducten. Voor een maandelijks bedrag van €10 krijg je elke maand een vijftal producten opgestuurd dia kunnen variëren van nagellak tot haarproducten tot make-up. Alles waar de vrouw blij van wordt! Vanwege het grote succes van de Glossybox heeft de startup zijn grenzen letterlijk verlegd naar het buitenland, maar hebben ze ook hun aanbod uitgebreid met een babybox en een mannenbox. De mannenbox bevat ook wel eens haarproducten waar vooral de kale mannelijke bevolking niet blij mee is. Deze groep hangt regelmatig bij Glossybox aan de telefoon om te klagen over de hoeveelheid haarproducten, zo hoorde ik laatst van een bij Glossybox werkende vriendin. Niet teveel verwachten, je laten verrassen en alles wat je niet nodig hebt weggeven. Glossybox is tof!

Sporty art met Figurerunning

De mensen die houden van hardlopen zijn vast wel bekend met Runkeeper, een geweldige mobiele applicatie die via GPS bijhoudt hoe snel en waar je loopt. Figurerunning, made in Berlijn door twee Hollandse dames, doet daar nog een stapje boven op door je route kleur te geven en je daardoor de mogelijkheid te geven om tekeningen te maken van je hardlooproutes. Running meets art! De applicatie is gratis te downloadn in de Apple Store als mobiele applicatie.

Amen: The Best and Worst of Everything

Soms kan een project zo simpel, maar toch zo goed, zijn. Zoals Twitter, of als Amen, een applicatie die meningen verzamelt. Zowel positieve als negatieve meningen, over dingen, mensen, plekken en ideeën die wél of juist niet de moeite waard zijn. Klinkt net zo wazig als Twitter in zijn begindagen, maar is net zo doeltreffend.

Gamen met Wooga

De markt voor online gaming verzadigd? Nee hoor, moet Wooga gedacht hebben. Met hun social gaming platform hebben de jongens van Wooga een succesvol concept weten neer te zetten. Met meer dan 120 werknemers weet Wooga al een groot deel van de Europese markt voor social games te bedienen. Zelf ben ik geen fan van gamen maar dat dit platform meer dan 35 miljoen gebruikers heeft per maand lijkt me genoeg zeggen.

Koopjesjacht met Kauf.da

Zie je wel, niet alleen Nederlanders willen altijd voor een dubbeltje op de eerste rij zitten! Ook Duitsers maken veel gebruik van folders en de applicatie van Kauf.da geeft een goed overzicht van welke aanbiedingen en kortingsbonnen er bij jou in de buurt actief zijn. Naast een overzicht van folders kun je ook filteren op productsoort of zoeken naar een specifiek product, Kauf.da geeft dan een overzicht van winkels waar je terecht kunt.

Reviewsite Qype

Qype (uit Hamburg weliswaar) is mijn persoonlijke favoriet uit de lijst startups die het begrip startup misschien wel is ontgroeid. Qype is een reviewsite van het formaat Iens, alleen vind je hier naast reviews van restaurants ook reviews van kappers, winkels, tandartsen en alle andere mogelijke diensten. Zoek binnen jouw postcodegebied of wijk naar een Afrikaans restaurant, een platenzaak of een theewinkel. Al het mogelijke vind je op Qype. En hoewel Qype niet in Berlijn is opgericht zit er wel een kantoor van Qype in de Berlijnse Friedrichstraße. Toch nog een beetje Berlijns dus ;).

Ook uit Berlijn:

• www.betterplace.org: Investeer in projecten in de buurt.
• www.wimdu.de: Marktplaats voor appartementen.
• www.zalando.de: Need I say more? Het shoppingwalhalla überhaupt.

Wil je op de hoogte blijven van wat er zich afspeelt in Startup Berlijn? Dan raad ik aan om www.gruenderszene.de  of www.deutsche-startups.de te volgen.

Wat is jullie favoriete startup uit Berlijn? Hebben jullie zelf wel eens het idee gehad een startup te starten in Berlijn? Heb ik nog een startup uit Berlijn gemist in deze lijst? Laat het me weten in de reacties!

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Startup Berlijn; hippe startups uit Berlijn (2/2)

A startup company or startup is a company with a limited operating history. These companies, generally newly created, are in a phase of development and research for markets. The term became popular internationally during the dot-com bubble when a great number of dot-com companies were founded.

Ook Nederland is met verschillende startups goed vertegenwoordigd in Berlijn (lees de serie Nederlandse start-ups in Berlijn op Bright.nl: Gidsy, Blom & Blom, Thomas Azier en FigureRunning). Vele niet zonder succes, want menig internationaal bekende startup is afkomstig uit Berlijn. Wat Berlijn voor (buitenlandse) ondernemers zo aantrekkelijk maakt lees je in dit artikel.

Waarom Berlijn als startupbroedplaats?

De laatste jaren wordt Berlijn steeds hipper, in de jaren ’90 begon Berlijn al aan een opmars en trok in die tijd veel kunstenaars en muzikanten aan. Toen speelde de creatieve scene zich nog voornamelijk offline af, maar dat verspreidt zich momenteel ook steeds meer over online kanalen. In den beginne van Duitslands’ startupjaren bestonden de meeste succesvolle projecten uit copycats. Er werd goed gekeken naar de ontwikkeling op de Amerikaanse markt en succesvolle concepten werden eenvoudig in een Duits jasje gestoken. Zo zijn vooral StudiVZ (Facebookkloon uit Berlijn) en Xing (LinkedInkloon uit Hamburg) heel groot geworden. Maar inmiddels is  ”the anti-copycat revolution” in volle gang, zo concludeerde ook 6Wunderkinder, een succesvolle startup uit Berlijn, op hun blog.

Toen ik in 2006 naar Berlijn vertrok begon de digitale Berlijntrend zo’n beetje. Elk daaropvolgend jaar leek de interesse voor Berlijn te groeien: vooral onder jonge ondernemers die het gunstige ondernemersklimaat aan den lijve wilden ondervinden. Want het ondernemersklimaat ís gunstig in Berlijn, mede dankzij:

Lage huurprijzen van kantoorpanden 

Op bovenstaande kaart is te zien dat veel Berlijnse startups zich hebben gevestigd in het oostelijke deel van de stad.. Nog steeds zijn de oostelijke stadsdelen populair onder kunstenaars, het is er namelijk zó goedkoop. Momenteel zijn vooral Kreuzberg en Neukölln aan een sterke opmars in populariteit bezig.

Vele “coworking” locaties

Hippe cafés met een snelle internetverbinding, goede stroomvoorzieningen en smakelijke latte macchiato’s zijn geliefd onder jonge ondernemers en bieden de mogelijkheid te netwerken. Populaire coworking locaties in Berlijn zijn Betahaus en st Oberholz waar je moet oppassen dat je niet de verkeerde MacBook mee naar huis neemt. Op donderdagochtend wordt er in het Betahaus wekelijks een netwerkontbijt georganiseerd, een leuke mogelijkheid om nieuwe mensen te leren kennen.

Het aanbod van gekwalificeerde en gemotiveerde mensen 

Mensen met ambitie in de startupwereld vertrekken allemaal naar Berlijn (of in mindere mate Hamburg). Het is dus eenvoudig om hier gelijkgestemden te vinden. Je vindt ze in bovengenoemde coworking spaces.

Het altijd onwikkelende en inspirerende Berlijn

Kom een paar maanden niet in Berlijn en je staat verstelt van wat er allemaal gebeurt. Restaurants verdwijnen en komen, gebouwen worden afgebroken, opgeknapt en nieuw gebouwd, wijken veranderen qua samenstelling. Er gebeurt veel om je heen en dat prikkelt de zintuigen. Persoonlijk heb ik in Berlijn meer inspiratie dan tijd om mijn ideeën daadwerkelijk uit te voeren.

Het “grote geld”

Ook niet geheel onbelangrijk: de grote investeerders komen regelmatig een kijkje nemen in Berlijn. Vertegenwoordigers van investeerders als Atomico Ventures, Accel Partners, Sunstone Capital en angel investors zoals Ashton Kutcher zouden de stad steeds vaker een bezoekje brengen. Resultaat: het totaalbedrag dat naar schatting in webstartups uit Berlijn wordt gestoken, is in twee jaar opgelopen van €48 miljoen naar meer dan €150 miljoen.

Er is al veel over geschreven en gezegd maar het lijkt erop dat Berlijn zich inmiddels heeft gevestigd als echte startupstad, de hype lijkt voorlopig nog niet over te waaien aldus de volgende gerenommeerde media:

• CNBC on Berlin’s new techno beat
• Wired UK introduces Berlin
• New York Times considers Berlin a startup hub
• CCN’s view on “poor but sexy” Berlin
• The NextWeb enthuses over the app landscape of Berlin

Het volgende artikel in de serie “Startup Berlijn” verschijnt binnenkort: een lijst hippe startups uit Berlijn (2/2).

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Startup Berlijn; het Silicon Valley van Europa. Waarom? (1/2)

Stiftung Freizeit in Berlijn

Willkommen: deze plek onder de Warschauer Brücke was al voorzien van een geraamte, een dak en een vloer. Met tape is de ruimte voorzien van meubilair. Het toffe van Stiftung Freizeit is dat er veel met tape wordt gewerkt. Je kunt er veel mee bereiken zonder dat de omgeving wordt aangetast.

Wie zuhause: net als “Willkommen” is het project “Wie zuhause” bedoeld om de grens tussen privé en publiek te vervagen. Het project is volledig op 1:1 schaal gemaakt en bevond zich direct naast U-bahnstation Schlesisches Tor in Kreuzberg.

Under the bridge: de bovengrondse metrolijnen van Berlijn brengen een bijzondere sfeer welke extra is opgeleukt met tape.

Stadtbad: tanden poetsen, make-upje bijwerken of handen wassen. Gewoon lekker op straat.

Pause: op U-bahnstation Schlesisches Tor gebeurt altijd wel wat en is dan ook een prima plek voor een Stiftung Freizeit project. Omdat een beetje rust en huiselijkheid op dit station geen kwaad kan.

Park(ing) day: het jaarlijkse parking day is bedoeld om meer te doen met alle ruimten die worden opgeslokt als parkeerruimten. Ook hier komt het huiselijke van Stiftung Freizeit weer terug.

Op hun website http://www.stiftungfreizeit.com/ kun je meer informatie vinden over hun projecten (ook buiten Berlijn).

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Berliner Wohnzimmergefühl op straat door Stiftung Freizeit

Eenmaal op de Alexanderplatz heb ik temidden van de enorme mensenmenigte wat foto’s gemaakt en over één ervan wil ik iets vertellen. Het is de foto hierboven, die hierrr in hoge resolutie is te bekijken. Het is de menigte op Alexanderplatz, op de rug gezien, met de voor Oost-Berlijn typerende socialistische neubauten in de achtergrond. Maar ergens links van het midden, in het derde kwadrant zeg maar, staat een man me aan te kijken. Hij staat rustig een sigaretje te roken en te zien aan de ruimte om hem heen, ga ik ervan uit dat hij daar in z’n eentje aanwezig is. Ik was tijdens het maken van de foto te druk om de gebouwen in de achtergrond recht op de prent te krijgen, dus merkte ik de man pas op toen ik de zojuist ontwikkelde foto met een knijper aan de drooglijn hing. Sindsdien heb ik me wel eens afgevraagd wie die man kon zijn. Stasi wellicht? Zou kunnen, want in zo’n demonstrerende massa in de hoofdstad van een land in ontbinding lopen natuurlijk ook heel wat types van de Staatssicherheit rond. Op een of andere manier vond ik het wel mooi, zo’n man die tegendraads z’n rug naar de demonstrerende massa keert…

De foto heeft jaren opgeborgen gezeten in een kartonnen doos, tot er opeens zoiets als internet kwam aanwaaien en ik deze, en nog vele andere foto’s, op Flickr heb gezet. En toen was daar opeens een emailtje van een kunstenares uit Berlijn-Wedding die de man als een vriend van haar meende te herkennen en me vroeg of ik haar het bestand in een hoge resolutie wilde toezenden, zodat ze er een afdruk voor aan de muur van kon maken. Natuurlijk heb ik dat gedaan, waarbij ik tevens naar de naam van de man heb gevraagd. Welnu; het blijkt de West-Berlijnse schilder Lothar Böhme te zijn…

Dat vind ík nou leuk… :-)

Dit was een bericht van Berlijn Blog

De man op Alexanderplatz

Bunkerfuncties

In ernstige noodsituaties, denk aan mogelijke nucleaire bommen, kan het metrostation hermetisch worden afgesloten met betonnen deuren, die verstopt zijn in de wanden van de metrotunnel. Daarmee is het niet meer mogelijk om het station te betreden, enkel via de ingang die bestuurd kon worden door een poortwachter. De betonnen deuren moesten ervoor zorgen dat zelfs metrovoertuigen de tunnel niet meer konden betreden. Het perron van het station kon gebruikt worden als slaapruimte.

De schuilkelder maakte het mogelijk om je te verstoppen voor straling, drukgolven en gifgas. De ruimte biedt plaats aan 3.339 personen en beschikt over voorzieningen voor onafhankelijke stroom-, water- en luchttoevoer. In deze bunker konden ruim 3.000 personen twee weken lang volledig zelfvoorzienend zijn, en ja het klopt dat dit aantal minder dan 1% van de Berlijnse bevolking is. Met deze capaciteit is de bunker in de Pankstraße de grootste bunker van Berlijn welke nog steeds is uitgerust met origineel materiaal en welke nog steeds functioneert. Voor toegang tot de bunker was wel een regel van belang; wie het eerst komt, wie het eerst maalt. Je kunt je namelijk voorstellen dat de bunkers nooit voldoende schuilplaats konden bieden aan alle inwoners van Berlijn. Gelukkig is het nooit zo ver gekomen en hopelijk zal het ook nooit zo ver komen. De betonnen deuren zijn voor het laatst getest in 2004 en zullen waarschijnlijk niet weer worden getest. De kennis over de bunkers wordt minder en het risico dat er iets aan de metrotunnels stuk gaat is te groot. Mocht het dus ooit nog zover komen dat de bunkers nodig zijn, dan zal dit gaan op hoop van zegen.

Bunker bezoeken

Als reiziger zullen je wel wat dingen opvallen aan het station Pankstraße, maar alleen as je goed oplet. Je kunt namelijk in de metrotunnels nog de ventilatiefilters terugvinden, en bij de ingang van het station de schuifdeuren waarmee de bunker kon worden afgesloten van de buitenwereld. Als je meer van de bunkers wilt bekijken dan kun je Tour 3 boeken bij Berliner Unterwelten (90 min, €10, aanrader!). Zij kunnen ook de sanitaire voorzieningen, slaapruimtes en incheckprocedures laten zien. Met het geld dat ze ophalen kunnen ze ervoor zorgen dat de geschiedenis van ondergronds Berlijn in tact blijft. De Duitse overheid heeft veel andere bunkers al laten dichtgooien omdat het onderhoud ervan te grote financiële kopzorgen met zich meebrengt.

Als je oplet kun je hier de donkerbruine schuifdeuren zien.

Luchtfilters in de metrotunnels.

De ingang naar de bunker.

Grotere kaart weergeven

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Metrostation Pankstraße als bunker

Bahnhof Zoo: Toen

Waar je Christiane zegt, daar benoem je ook Duitslands bekendste station: Zoologischer Garten, in de volksmond beter bekend als ‘Bahnhof Zoo’ of ‘Am Zoo’. Het boek (€13,95 bij Bol.com), over de 13-jarige stadsjunkie en haar vrienden, behoeft eigenlijk geen introductie. Een boek dat bij miljoenen lezers een diepe indruk heeft achtergelaten. Later werd de beklemmende sfeer uit het boek nog eens versterkt door de treffende rolprent van Uli Edel. De loodzware filmscore van David Bowie sluit naadloos aan op deze coming-of-age klassieker. Bahnhof Zoo was in de jaren ’70 en ’80 dan ook de bekendste ‘hang out’ voor ‘verstoten’ jongeren. Gedurende de opmars van heroïne boden verdwaalde jongeren zichzelf aan als prostituee aan de achterzijde van het station.

Terwijl Oost-Berlijners vochten voor hun vrijheid, had West-Berlijn met hele andere problemen te maken. In het westen hadden ze de vrijheid om te gaan en staan, maar in tegenstelling tot de dictatoriale Oost-Duitse werkstaat, was de werkeloosheid er relatief hoog. Dit vertaalde zich in een gebroken stad an sich. Enerzijds bestond West-Berlijn uit hoogopgeleide en overwegend rijke burgers. Anderzijds was het er overleven in een grauwe, getekende stad. Christiane F. maakte deel uit van dat laatste. Een treurige positie, maar wel één die haar niet alleen wereldberoemd maakte, maar er ook nog eens voor zorgde dat men wereldwijd een indruk kreeg van de schaduwzijde van West-Berlijn. Niet voor niets staat het boek nog altijd in de top van best verkochte Duitse boeken aller tijden.

Het Mercedes Gebouw: Icoon uit het boek en de film 'Christiane F.'

Achterzijde Bahnhof Zoo: Nog steeds berucht

Bahnhof Zoo: Nu

Bahnhof Zoo ligt er anno 2011 nog altijd treurig bij. Niet in de laatste plaats omdat het station in al die jaren nauwelijks is veranderd. Hoewel heroïne allang niet meer de meest gebruikte drug is, wordt dit middel in Duitsland nog frequent gebruikt onder verslaafden. Een gedeelte gebruikt ook wel amfetamine of andere middelen, maar wat betreft heroïne is Duitsland een beetje blijven hangen in de jaren ’70 en ’80. Dat moet ook regisseur Sebastian Heidinger zijn opgevallen. In 2007 bezocht hij het station om daar zijn documentaire ‘Drifter – Die Neuen Kinder Vom Bahnhof Zoo’ te filmen. In deze schokkende portret volgt Heidinger de jonge Angel, Daniel en Aileen. Deze jongeren, die deel uitmaken van een veel grotere groep, prostitueren zichzelf aan de achterzijde van Bahnhof Zoo. Op deze manier hosselen ze geld bijeen voor eten en drugs. Slapen doen ze in speciale zorginstellingen voor jonge junks of bij betalende vrijers. Hun toekomst blijft even schimmig als hun wereld van alledag in portieken en steegjes. Met zaakjes waarbij het lichaam weinig waarde heeft, maar vriendschap des te meer, proberen de jongeren te overleven in de grauwe onderwereld van Berlijn.

Het is niet alleen deze film die een toevallig inkijkje geeft in een zeldzaam groepje verloren jongeren. Wie langs Bahnhof Zoo wandelt zal nog genoeg van deze jongeren tegenkomen. Hoeveel het er exact zijn is zelfs bij de gemeente en overheid niet bekend, maar dat het rondom Bahnhof Zoo nog steeds spookt is een feit. Berlijn is een stad die voortdurend in beweging is. Desondanks is er meer dan twintig jaar na dato nog bitter weinig veranderd rondom Bahnhof Zoo.

Washok voor junkies met Christiane F. posters: Washok ook te zien in docu 'Drifter'

Bahnhof Zoo: Nog steeds troosteloos

Dit artikel is ingestuurd door Kenneth Steffers, freelance journalist. Heb je ook een interessant artikel? Neem dan contact op met mij.

Dit was een bericht van Berlijn Blog

De eeuwige kinderen van Bahnhof Zoo

Doodlopende Steinstrasse in de enclave Steinstücken

Een wel heel merkwaardig enclave lag tot 1988 op de Potsdamer Platz en dat vier hectare metende stukje grond stond bekend als de Lenne Dreieck. Het gebied wat binnen de driehoek Lennestrasse, Bellevuestrasse en Eberstrasse lag was namelijk DDR grondgebied. De autoriteiten in Oost-Berlijn hadden er voor gekozen om De Muur parallel aan de Ebertstrasse neer te zetten en de afgesneden taartpunt te laten voor wat hij was. Maar het niet ommuurde lapje grond bleef wél Oostduits gebied en de West-Berlijnse autoriteiten hadden er dus niets te vertellen. Het gevolg was dat er eind 80er jaren een vrijstaat van hippies, chaoten, links-radikalen, kunstenaars en vrijdenkers ontstond, die daar waren neergestreken uit protest tegen de nogal megalomane West-Berlijnse verkeersplannen voor dat gebied. Blijkbaar zag de DDR de bewoners van de Lenne Driehoek als vluchtelingen van het verderfelijke Westerse systeem en lieten ze de chaos oogluikend toe. De driehoek stond vol met woonwagens en tenten en er heerste gezellige anarchie. Die vrolijkheid was echter van korte duur want in de zomer van 1988 kwamen Oost en West-Berlijn een gebiedsruil overeen waardoor de driehoek weer West-Berlijns grondgebied werd. De bewoners verzetten zich hevig tegen ontruiming door de West-Berlijnse politie maar waren omsingeld. Hun enige uitweg was richting Oost-Berlijn en aldus klommen ongeveer 180 bewoners met hulp van DDR grenssoldaten over De Muur, waarna ze in gereedstaande vrachtwagens door de grensstrook werden weggevoerd, een heerlijk ontbijtje als gasten van de DDR kregen geserveerd om vervolgens allervriendelijkst te worden uitgezwaaid op grensstation Friedrichstrasse alwaar ze op de S-Bahn naar West-Berlijn werden gezet. Het is voor zover na te gaan de enige keer geweest dat er mensen over De Muur van West naar Oost zijn gevlucht. Het hele West-Berlijnse autobahn en tunnelplan werd achterhaald door de val van De Muur en heutzutage maakt de driehoek deel uit van de volgebouwde nieuwe Potsdamer Platz…

Dit was een bericht van Berlijn Blog

De enclave’s van Berlijn

Nog veel meer foto’s kun je op de website van Pundo3000.com vinden. Vanwege het succes van het project is er een boek uitgebracht met foto’s, deze kun je op hun website, bij Amazon of bij de volgende boekenhandels in Berlijn aanschaffen.

• Luxus International, Kastanienallee 101, 10435 Berlin
• Misses & Marbles, Raumerstr. 36, 10437 Berlin
• Kunstschule, Hufelandstr. 13, 10407 Berlin
• Georg Büchner Kunstbuchladen, Wörther Str. 17, 10405 Berlin
• Kochlust, Alte Schönhauser Str. 36/37, 10119 Berlin

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Duitse kant-en-klaar-maaltijden; Werbung gegen realität

Kosten en overige info:

Het evenementenbureau Jochen Schweizer uit München hebben Base_Flying als eerste aangeboden in Europa. Hiervoor hebben ze het grootste hotel in Berlijn uitgekozen, het Park Inn hotel. De evenementen kunnen los of in combinatie met een hotelovernachting worden geboekt. De losse prijs voor een sprong varieert van €49 (Early Bird Ticket) tot €79 (regulier ticket) per persoon. Studenten hebben mazzel, die kunnen voor €39 de vliegervaring wagen (gebruik de code studi-angst-lust bij online bestellen) De tickets kun je op de website www.base-flying.de vinden. Base-Flying vindt iedere zaterdag en zondag plaats.

Ja, ooit zal ik dit nog eens gaan doen. Wat jullie?

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Base Flying vanaf het Park Inn hotel

S-Bhf Friedrichstrasse, Oost-Berlijn 1990

Tijdens een van m’n vele bezoeken aan Berlijn zag ik opeens een serie koopvideo’s in de winkels liggen met daarop ritjes met de S- of de U-Bahn, gezien vanuit het perspectief van de machinist, in het Duits zo mooi Führerstandsmitfahrt genoemd. Tegenwoordig haalt men daar de schouders over op en zegt men “boeie” want er staan inmiddels wagonladingen video’s met Führerstandsmitfahrten op Youtube, maar toen, in 1993, was het best bijzonder. Dermate bijzonder dat de Sender Freies Berlin (SFB) er brood in zag meerdere lijnen van de BVG van begin tot eind te vereeuwigen. En aangezien ik wel wat heb met treintjes in het algemeen en de Berlijnse S- en U-Bahn in het bijzonder, heb ik toen een aantal van die video’s gekocht.

Ik heb bewust gekozen voor de S3 van Erkner naar Potsdam (92 minuten) omdat die lijn zowel door Oost als West-Berlijn rijdt en twee keer de oude zonegrens passeert. Ik heb het traject tussen S-Bhf Friedrichstrasse en Bhf Zoo op Youtube gezet:

We noteren 1993 en anno 2011 blijkt veel, zoniet alles, langs de spoorlijn verdwenen of veranderd te zijn. We zien het oude Lehrter Stadtbahnhof, wat het laatste S-Bhf in West-Berlijn was alvorens je de grens met Oost-Berlijn passeerde en wat ooit op de monumentenlijst stond maar wat desondanks werd gesloopt om plaats te maken voor het nieuwe Hauptbahnhof! En we zien Bhf Zoo, de trotse, maar inmiddels tot Regionalbanhhof gedegradeerde poort tot West-Berlijn, waar het vergeven was van de junks en andere dropouts. Dit is het beeld van Berlijn zoals ik het mij herinner; zo zag de stad er ten tijde van de tweedeling ongeveer uit.

Een andere interessante opname is die van de U1 van Krumme Lanke naar Warschauer Strasse, omdat die lijn voor een groot deel bovengronds ligt én omdat de opname net na 14 oktober 1995 is gemaakt, toen de zojuist gerestaureerde Oberbaumbrücke tezamen met U-Bhf Warschauer Strasse weer in gebruik werd genomen. En de ware Berlijnliefhebber weet dat de Oberbaumbrücke een 34 jaar lang voor de U-Bahn onbegaanbare grensbrug tussen Kreuzberg en Friedrichshain was. Al die jaren was U-Bhf Schlesisches Tor het eindstation en lag deze bocht er ongebruikt bij… Kortom, een opname met een historisch tintje! Bekijk zelf een fragment uit die video; het traject van Kottbusser Tor naar Warschauer Strasse. De stops op de verschillende stations heb ik ingekort…

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Van Friedrichstrasse naar Zoo