Afgelopen weekend heb ik ervoor gekozen om het Spreepark maar eens op geheel legale wijze te bezichtigen, met een tour. Het Spreepark is een voormalig attractiepark welke in 2001 failliet is gegaan, sindsdien gebeurt er weinig meer in het park maar zijn er nog vele halve attracties terug te vinden. Zoals jullie onlangs konden lezen was mijn recente illegale bezoek aan het Spreepark voortijdig afgebroken omdat de bewaking ons gesnapt had voordat we het reuzenrad hadden bereikt (lees ook: het Spreepark illegaal bezoeken). Dit keer werd het reuzenrad zonder kleerscheuren en achtervolgingen van honden bereikt. Zo’n rondleiding heeft zo zijn voordelen!

Rondleiding door het Spreepark

Elk weekend worden er drie tours gegeven, één op zaterdag (13:00) en twee op zondag (13:00 en 16:00). Voor de tour begint krijg je een badge waarmee eventuele bewakers kunnen zien dat je bij de tour hoort. Als illegale bezoeker is het dus lastig je bij een tour aan te sluiten. Er kunnen maximaal 50 personen met de tour mee wat ik persoonlijk als vrij veel heb ervaren (grr, die mensen die steeds voor je camera gaan staan). Dat weerhield de gids er echter niet van om ons te overspoelen met interessante feitjes over het Spreepark. Een leuke aanvulling op een illegaal bezoek.

De meeste attracties die er nu nog staan afkomstig van na die Wende, toen het oorspronkelijke Spreepark (toen nog Spreepark Plänterwald) is overgenomen. Voor die Wende was het Spreepark een modern park met veel “westelijke” attracties die verder nergens in de DDR te vinden waren. Ook het culinaire aanbod was toentertijd vooruitstreven; veel internationaal aanbod vanuit de buitenlandse keuken. Pools, Russisch, Hongaars. Aan oostelijke exotische hapjes was er geen gebrek. Na die Wende is het park van eigenaar gewisseld, gezocht werd toentertijd naar een investeerder die het park “op basis van West Duitse maatstaven” leven in kon blazen. Helaas daalden de bezoekersaantallen snel en heeft het park uiteindelijk in 2001 haar deuren moeten sluiten. Veel attracties door jarenlange verwaarlozing verwoest en wist de gids ons te vertellen dat de trap bij de Spreebliz – waar ik in maart vrolijk overheen wandelde – eigenlijk niet meer verantwoord begaanbaar is.

Spreepark 015

Spreepark 016

Spreepark 004

Wat ik zelf het meest interessant vond om te horen is dat de gemeente Berlijn jarenlang € 250.000 aan belastinggeld in het – toen al dode – park heeft “geïnvesteerd”. Het repareren van gaten in de hekken, dagelijkse beveiliging op vaste tijdstippen en het gras maaien waren klussen die door de overheid werden betaald. Te bizar voor woorden! Omdat de beveiliging dagelijks op vaste tijdstippen kwam had het ook totaal geen nut want deze waren wereldwijd terug te lezen op allerlei fora. In deze periode is er veel uit het park gestolen, de bijna gehele elektriciteit maar ook halve attracties en staal. Dat de stad Berlijn diep in de schulden zit zal geen van ons meer verbazen. Ook vertelt de gids nog het één en ander over het huidige gebruik van het park. Bijvoorbeeld dat er onlangs een Spaanse groep kunstenaars het reuzenrad heeft gefilmd vanuit een aantal verschillende invalshoeken. Na 8 jaar stilstand bleek het reuzenrad het in november 2009 nog steeds te doen! Inmiddels zijn vele kuipjes door vrieskou en wind verwoest.

Meer weten over het Spreepark? De tour kost € 15 en is te reserveren via www.berliner-spreepark.de.

Spreepark 026

Spreepark 007

Spreepark 009

Spreepark 008

Spreepark 012

Spreepark 014

Spreepark 003

Spreepark 005

Spreepark 017

Spreepark 018

Spreepark 019

Spreepark 020

Spreepark 021

Spreepark 022

Spreepark 023

Spreepark 024

Spreepark 025

Spreepark 011

Spreepark 027

Spreepark 028

Spreepark 029

Spreepark 030

Spreepark 039

Spreepark 006

Het verschil in het Spreepark is groot tussen zomerbezoek (juli) en winterbezoek (maart). Mijn foto’s van maart kun je in mijn artikel het Spreepark illegaal bezoeken terug vinden.