Dat Duitsland bij sommige Nederlanders nog een suf imago heeft vind ik bij vlagen onbegrijpelijk. Het is zo’n veelzijdig land! Dat mocht ik onlangs weer eens ervaren, toen ik een weekendje aan de Ostsee (nee, niet het Oststrand) doorbracht. Mijn verwachtingen waren niet al te hoog, ik ben tenslotte in de Hollandse kustregionen opgegroeid en het verschil tussen de Noord-, en de Oostzee schatte ik niet al te groot in. Mis! De Oostzee lijkt bijna tropisch met haar heldere water, witte stranden en fijne zand. En dat allemaal op ongeveer 2,5 uur rijden bij Berlijn vandaan. Een uitstapje naar de Oostzee is dan ook niet voor niets zo populair onder Berlijnse jongeren, gezinnen, stelletjes en ouderen om even te vluchten voor de drukte en het toerisme in de stad. De reden waarom de Ostsee ook wel liefkozend de “Badewanne Berlins” wordt genoemd. Nu ben ook ik verkocht aan dit stukje tropische Duitsland, waarom zie en lees je in dit artikel.

De Oostzee

De Oostzee grenst maar voor een klein deel aan Duitsland, ook Zweden, Finland, Polen, Duitsland, Denemarken en de Baltische staten omringen deze zee. Ondanks dat de stranden er bijna tropisch uitzien bevriest deze zee regelmatig, het water is hier namelijk minder zout en er is maar geringe sprake van getijverschil. Van eb en vloed merk je dus bijna niets. Dat scheelt weer aardig wat verschrikte sprintjes richting het droge wanneer de vloed plotseling op komt zetten. In Duitsland zijn de eilanden Usedom en Rügen erg populair onder binnenlandse toeristen. Van mijn collega’s is minstens de helft dit jaar al eens een weekendje aan de Ostsee geweest. Naast zijn functie als toevluchtsoord is de Oostzee ook altijd een belangrijke waterweg geweest die veelvuldig voor de handel werd gebruikt. Bijvoorbeeld door de Nederlanders om goedkoop graan in te kopen in Danzig/Gdańsk (Polen).

Usedom aan de Oostzee

Geschiedenis

Rond 1824 kwamen de eerste badgasten naar Swinemünde en Heringsdorf. Daarna volgden Koserow, Zinnowitz en Ahlbeck. In de 19e eeuw groeide de betekenis van het eiland als toeristische vakantiebestemming, vooral door de bezoekers uit het niet al te verre Berlijn. In 1876 bouwde men een rechtstreekse aftakking van de spoorlijn Berlijn-Prenzlau-Stralsund naar Ahlbeck en Swinemünde. Op de Conferentie van Potsdam werd de nieuwe Duits-Poolse grens vastgelegd, waarbij Swinemünde onder Pools bewind kwam. De nieuwe grens werd pas 1950 door de toenmalige DDR erkend. In 1990 erkende ook het herenigde Duitsland de grens officieel. Meer op Wikipedia.

Mijn Ostsee ervaring

Mijn eerste weekend aan de Ostsee bracht ik door in Heringsdorf, een gemoedelijk kustplaatsje op het eiland Usedom. Usedom is een door heuvels, duinen, bossen, meeuwen en binnenmeren gekenmerkt eiland. Usedom ligt in het oostelijkste puntje van Duitsland en is deels Pools grondgebied (31.500 Duitse inwoners, 45.000 Poolse inwoners). Met gemiddeld 1.917 uren zon per jaar is Usedom de zonrijkste regio van Duitsland (Berlijn heeft ongeveer 1.650 zonuren per jaar).

Heringsdorf beschikt over een brede boulevard die uitnodigt tot wandelen en fietsen. Achter de duinen ligt het niet al te brede zandstrand, geprijkt met authentieke strandstoelen welke je voor een Euro of 5 een gehele dag kunt huren. Op de lokale menukaarten prijken voornamelijk visgerechten, lekker! Langs het strand vind je viskarren die verschillende soorten “Fischbrötchen” aanbieden: een bolletje met vis en uien. Bismarckhering (lijkt op zure haring, haring die is ingelegd in azijn en kruiden) en Brathering (gemarineerde, gepaneerde en gebraden haring) konden me zelfs laten inzien dat Duitse haring ook best (eh, erg!) lekker is, alleen anders dan wij hem kennen (ik had lange tijd een trauma van een haringsalade, nu ben ik er overheen).

Ik verbleef in Bethanienruh, een gemoedelijk hotel met sauna, terras met uitzicht op zee en uitstekend ontbijt. Degelijke prijs, een aanrader!

Ostsee 006
Ostsee 003

Ostsee 004

Ostsee 036

20120826-215211.jpg

20120826-215034.jpg

20120826-215008.jpg

20120826-214924.jpg


View Larger Map