Olympisch stadion

Het Olympiastadion (of Reichssportfeld, zoals de oorspronkelijke naam luidde), de huidige thuishaven van Hertha, is oorspronkelijk gebouwd voor de Olympische Spelen in 1936. Het stadion telt 74.500 zitplaatsen en is daarmee een stuk groter dan de Amsterdam Arena (52.342 zitplaatsen) maar nog wel een stuk kleiner dan het grootste voetbal stadion van Europa (Camp Nou in Barcelona met 98.772 zitplaatsen).

Het ontwerp in nazi-bouwstijl van Werner March is geïnspireerd op de architectuur van het oude Rome. Het stadion is vereeuwigd in de slotscenes van István Szabó’s klassieke film Mephisto. Aan de westzijde liggen het Maifeld en de Waldbühne, respectievelijk een gigantisch door tribunes omgeven evenemententerrein met een 77m hoge klokkentoren, en een openluchttheater. Ten noorden van het stadion liggen zwembaden en sportvelden. Het stadion is gerenoveerd in 2004. In een aangrenzend gebouw is een kleine tentoonstelling te bezichtigen over de geschiedenis van het stadion.

Het stadion is ook buiten wedstrijden om te bezoeken en er is een mogelijkheid om een rondleiding te krijgen waarbij er meer wordt verteld over de geschiedenis van het stadion, de club Hertha en het de finale van het WK in 2006 dat in Berlijn plaats vond.

Hertha BSC

Het blauw/wit geklede “BFC Hertha 92″ is op 25 juli 1892 opgericht en heeft sindsdien, net als Berlijn, een dynamische geschiedenis achter de rug. In 1923 werd er op basis van financiële redenen besloten om te fuseren met de Berliner Sport-Club Hertha BSC. Sindsdien is het Hertha zesmaal gelukt om de finale om de Duitse beker te spelen en in 1930 en in 1931 is het zowaar gelukt om de beker en de eretitel te bemachtigen.

Hertha blijft toch een beetje de club van West-Berlijn, hoewel het ook veel Oost-Berlijners beweegt om naar het westelijke Olympiastadion af te reizen. In de Oost-Berlijnse wijk Köpenick bevindt zich het stadion van 1. FC Union Berlin, een voetbalclub welke in 1966 is opgericht en momenteel in de 2. Bundesliga (in Nederland vergelijkbaar met Jupiler League of eerste divisie) speelt. Deze club heeft een beetje een DDR-cultstatus bereikt in Berlijn en is na Hertha de meest bekende club van de stad.

Ostkurve

De Ostkurve, door mij ookwel F-side of het hardcorevak genoemd, is het vak waar de hardcore Hertha BSC fans zich in het stadion bevinden. Hier dansen de supporters op de stoelen, hier komt het sfeervolle gezang vandaan en hier is de blauw/wit-dichtheid het hoogst. Het vak bevindt zich, zoals de naam al doet vermoeden, in de ring aan de oostkant van het stadion. Hoewel het wel mogelijk is om kaarten voor de Ostkurve te bemachtigen moet je hier wel vroeg voor zijn omdat dit vak het snelste uitverkoopt.

Wedstrijd bijwonen

Tickets voor een wedstrijd van Hertha zijn via de website van de club, of direct bij het Olympiastadion, te koop. De prijzen verschillen per wedstrijd en per vak.

Toen ik in februari 2012 een wedstrijd van Hertha bezocht was dit de tweede keer in mijn leven dat ik live een voetbalwedstrijd bijwoonde. Het was echt een hele leuke ervaring, ook als niet-voetbalfan. Hertha bewees zich als een ware vechtersbaas maar helaas mocht het niet baten, ze verloren in de verlenging met 0:2 van Borussia Mönchengladbach. Hoewel ik het erg leuk vond raad ik aan om niet in winterse omstandigheden naar een voetbalwedstrijd te gaan, -14 was iets te veel van het goede. Gelukkig wordt er wel in overvloed Glühwein en Bratwurst verkocht en was ik voorbereid met snowboardhandschoenen en een fleecekleedje, sfeervol!

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Hertha BSC; Berlijns voetbal in het Olympisch Stadion

Bahnhof Zoo: Toen

Waar je Christiane zegt, daar benoem je ook Duitslands bekendste station: Zoologischer Garten, in de volksmond beter bekend als ‘Bahnhof Zoo’ of ‘Am Zoo’. Het boek (€13,95 bij Bol.com), over de 13-jarige stadsjunkie en haar vrienden, behoeft eigenlijk geen introductie. Een boek dat bij miljoenen lezers een diepe indruk heeft achtergelaten. Later werd de beklemmende sfeer uit het boek nog eens versterkt door de treffende rolprent van Uli Edel. De loodzware filmscore van David Bowie sluit naadloos aan op deze coming-of-age klassieker. Bahnhof Zoo was in de jaren ’70 en ’80 dan ook de bekendste ‘hang out’ voor ‘verstoten’ jongeren. Gedurende de opmars van heroïne boden verdwaalde jongeren zichzelf aan als prostituee aan de achterzijde van het station.

Terwijl Oost-Berlijners vochten voor hun vrijheid, had West-Berlijn met hele andere problemen te maken. In het westen hadden ze de vrijheid om te gaan en staan, maar in tegenstelling tot de dictatoriale Oost-Duitse werkstaat, was de werkeloosheid er relatief hoog. Dit vertaalde zich in een gebroken stad an sich. Enerzijds bestond West-Berlijn uit hoogopgeleide en overwegend rijke burgers. Anderzijds was het er overleven in een grauwe, getekende stad. Christiane F. maakte deel uit van dat laatste. Een treurige positie, maar wel één die haar niet alleen wereldberoemd maakte, maar er ook nog eens voor zorgde dat men wereldwijd een indruk kreeg van de schaduwzijde van West-Berlijn. Niet voor niets staat het boek nog altijd in de top van best verkochte Duitse boeken aller tijden.

Het Mercedes Gebouw: Icoon uit het boek en de film 'Christiane F.'

Achterzijde Bahnhof Zoo: Nog steeds berucht

Bahnhof Zoo: Nu

Bahnhof Zoo ligt er anno 2011 nog altijd treurig bij. Niet in de laatste plaats omdat het station in al die jaren nauwelijks is veranderd. Hoewel heroïne allang niet meer de meest gebruikte drug is, wordt dit middel in Duitsland nog frequent gebruikt onder verslaafden. Een gedeelte gebruikt ook wel amfetamine of andere middelen, maar wat betreft heroïne is Duitsland een beetje blijven hangen in de jaren ’70 en ’80. Dat moet ook regisseur Sebastian Heidinger zijn opgevallen. In 2007 bezocht hij het station om daar zijn documentaire ‘Drifter – Die Neuen Kinder Vom Bahnhof Zoo’ te filmen. In deze schokkende portret volgt Heidinger de jonge Angel, Daniel en Aileen. Deze jongeren, die deel uitmaken van een veel grotere groep, prostitueren zichzelf aan de achterzijde van Bahnhof Zoo. Op deze manier hosselen ze geld bijeen voor eten en drugs. Slapen doen ze in speciale zorginstellingen voor jonge junks of bij betalende vrijers. Hun toekomst blijft even schimmig als hun wereld van alledag in portieken en steegjes. Met zaakjes waarbij het lichaam weinig waarde heeft, maar vriendschap des te meer, proberen de jongeren te overleven in de grauwe onderwereld van Berlijn.

Het is niet alleen deze film die een toevallig inkijkje geeft in een zeldzaam groepje verloren jongeren. Wie langs Bahnhof Zoo wandelt zal nog genoeg van deze jongeren tegenkomen. Hoeveel het er exact zijn is zelfs bij de gemeente en overheid niet bekend, maar dat het rondom Bahnhof Zoo nog steeds spookt is een feit. Berlijn is een stad die voortdurend in beweging is. Desondanks is er meer dan twintig jaar na dato nog bitter weinig veranderd rondom Bahnhof Zoo.

Washok voor junkies met Christiane F. posters: Washok ook te zien in docu 'Drifter'

Bahnhof Zoo: Nog steeds troosteloos

Dit artikel is ingestuurd door Kenneth Steffers, freelance journalist. Heb je ook een interessant artikel? Neem dan contact op met mij.

Dit was een bericht van Berlijn Blog

De eeuwige kinderen van Bahnhof Zoo

CSD 2011

Route:

Kurfürstendamm vanaf Joachimstaler Straße -> Tauentzienstraße -> Wittenbergplatz -> Kleiststraße -> Nollendorfplatz -> Einemstraße ->Lützowplatz/Klingelhöferstraße -> Hofjägerallee -> Großer Stern -> Straße des 17. Juni -> Brandenburger Tor.

Thema 2011:

Fairplay für Vielfalt!

Geschiedenis Christopher Street Day

CSD is ooit begonnen in New York in 1969. In Christopher Street in de wijk Greenwich Village kwamen homoseksuelen in opstand tegen het willekeurige vervolgingsbeleid van de politie. Dagenlang werd er strijd geleverd. De eerste CSD in (West-)Berlijn vond plaats in 1979. Zo’n vierhonderd demonstranten gingen toen de straat op om, gadegeslagen door een handje vol toeschouwers, op te komen voor seksuele minderheden. In 2010 vindt alweer de 32e editie van het bonte festival plaats. Jaarlijks worden er rond de 400.000 bezoekers verwacht.

Waar moet je wezen?

Om 12.30 vertrekt de stoet vanaf Unter den Linden waarna hij richting Brandenburger Tor loopt (aankomst rond 17:00). Daarna vindt tot middernacht op de Strasse des 17. juni een groot feest plaats.

Meer info over het programma en meer vind je op www.csd-berlin.de

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Christopher Street Day 2011

Thema’s

Dit hotel in Berlijn is voorzien van 30 kunstige kamers, niet 2 kamers zijn identiek aan elkaar. Ook heeft elke kamer in Propeller Island City Lodge zijn eigen thema. Niet alle kamers zijn zo freaky als de kamer met de doodskist. Zo vond ik verder één van de meest opvallende kamers de “Mirror room”, een kamer die voorzien is van héél veel spiegels, een plek waar je niet moet gaan slapen als je net een puist hebt ontdekt. Ook de kamer waar een bed aan scheepstouwen op 1,5 meter hoogte hangt is een bijzondere gewaarwording. Of wat dacht je van een kamer waar alles op zijn kop staat. De bedden, tafels en stoelen hangen boven je hoofd aan de vloer. Je kunt ook overnachten in een gevangeniskamer, een therapiekamer, een rubberkamer of een sm-kamer met een doorkijkraam. Er is voor iedere gast wat wils. Het Propeller Island City Lodge wordt ook niet omschreven als een hotel, maar als een verblijf in een kunstwerk. Sommige mensen zijn er laaiend enthousiast over, anderen hebben totaal niet op hun gemak kunnen slapen. Allemaal afhankelijk van de kamer waar je in slaapt denk ik.

Ontwerp

De kamers zijn allemaal ontworpen door de Duitse kunstenaar Lars Stroschen, die ooit met twee tot Gästezimmer omgebouwde kamers in zijn woning begon om zijn projecten te kunnen financieren. Toentertijd had hij weinig geld, en kon hij ontwerpen met beperkte middelen. Dat heeft er onder andere voor gezorgd dat er wasbakken zijn gemaakt van oude bierfusten. Op een gegeven moment is het hotel zo goed aan lopen, dat hij zijn idee verder uitbouwde en een hip hotel oprichtte. Nu is dit hotel voor sommige toeristen zelfs reden om naar Berlijn af te reizen. De standaardvoorzieningen zoals roomservice, een minibar, waterkoker of satelliettelevisie op de kamers zijn er niet te vinden. Ook het inchecken kan enkel tussen acht en twaalf uur in de ochtend. Maar dit zorgt er wel voor dat je relatief goedkoop in een hele bijzondere accommodatie kunt ovenachten. De prijs die je betaalt om in dit kunstwerk te slapen varieert van €90 tot €150, afhankelijk van de kamer. Wat ik ergens wel bijzonder vind is de ligging van dit hotel. Het is gelegen in het westelijk deel van de stad, nabij de Kurfürstendamm, een plek waar doorgaans niet de meeste kunstenaars rondhangen. Meer lezen over het hotel kun je op hun website.

Ik zou hier zelf best een keer willen slapen, maar ik heb natuurlijk wel mijn voorkeur voor een kamer. Vind zelf de Therapy room (therapeutische lichten aan het plafond) en de Green room (alles groen in deze kamer) het leukst (en de meest veilige keuze). Wat jullie?

Grotere kaart weergeven

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Propeller Island City Lodge – Freaky hotel!

Berlin Sight Out heeft een goede deal gesloten door in ruil voor de rondleidingen over het terrein ervoor te zorgen dat de Teufelsberg niet verver in verval raakt of verder wordt beschadigd. Dit is mogelijk gemaakt door een beveiligingsbedrijf wat de bezoekersgroepen zal begeleiden. Het jammere van de vele bezoekers die op eigen houtje richting Teufelsberg vertrokken was namelijk dat ze nogal eens wat schade aanrichten. Likje graffiti hier, wat gaten in de muren daar. Het is natuurlijk geweldig om op eigen houtje dit terrein te ontdekken, maar niet iedereen gaat even respectvol met de omgeving om. Het voormalige afluisterstation van de Amerikanen is daarom niet meer wat het is geweest. Het voordeel van de geplande tours is dan ook dat de boel een beetje in de gaten wordt gehouden. Het nadeel is misschien voor sommige avonturiers het gemis aan de spanning en de euforie wanneer je alleen de top hebt bereikt. Daarnaast draagt het ook wel weer een beetje bij aan de vercommercialisering van Berlijn.

De Teufelsberg werd tot 1992 door de Amerikanen als spionagestation gebruikt. Toen de Amerikanen zijn weg getrokken is het stuk land overgedragen aan de gemeente Berlijn. Toentertijd is de Teufelsberg nog een tijdje gebruikt door de luchtverkeersleiding. Daarna is het overgenomen door een aantal investeerders uit Keulen die hele andere wilde plannen hadden. De geplande woningen, hotels en restaurants zijn er echter nooit gekomen. Normaal gesproken is de Teufelsberg voor bezoekers gesloten.

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Legale rondleiding over de Teufelsberg

Tot 1951 stonden de reeds afgebouwde delen van de fakulteit in het Grünewald. Er werd een vruchteloze poging gedaan de boel op te blazen, maar dik Germaansch beton, dus kansloos. Besloten werd om het puin van het kapotgebombardeerde Berlijn bovenop de fundamenten van de Wehrtechnische Fakultät te storten. We hebben het dan over de restanten van 400.000 huizen, zo’n 12 miljoen kubieke meter puin, wat resulteerde in een berg van meer dan 114 meter hoog; de Teufelsberg! Fietsend over de Teufelsberg vind je inderdaad overal scherfjes dakpannen en porcelijn. Langzaam geeft de berg stukjes van het verleden prijs…

Doeken zijn aan flarden, maar het uitzicht blijft bestaan.

Het is overigens niet de enige schrootberg in Berlijn; het Volkspark Humboldthain bestaat ook uit het puin van de stad, opgeworpen rond een enorme oude luchtafweerbunker die aldus voor 90% onder het puin ligt begraven. Berlijn heeft acht van die enorme puinbergen! Het team van Berliner Unterwelten heeft plannen om de fundamenten van de Wehrtechnische Fakultät toegankelijk te maken voor het publiek, net als de FLAK-bunker in Humbolthain. Vraag me niet hoe ze het willen gaan doen, maar mijn zegen hebben ze!

Als afluisterstation:

De Amerikanen roken een kans om vanaf de Teufelsberg het complete radioverkeer van het Warschaupact af te luisteren en dus werd er een enorm afluisterstation van de National Security Agency op de berg gebouwd wat tot het begin van de jaren 90 operationeel was.
Na de val van De Muur en de hereninging van de twee Duitslanden werd het afluisterstation overbodig en derhalve gesloten, maar het complex staat nog steeds op de Teufelsberg als een relikwie uit de koude oorlog.

Teufelsberg befietsen:

Per fiets is de weg omhoog naar het verlaten afluisterstation lang en zwaar. Je kan de klinkerweg nemen die zich omhoog zigzagt en die méér dan vals plat is, waardoor je met je tong op je schoenen op de top aankomt, of je kan het zandpad aan de achterkant nemen, wat übersteil is waardoor je eveneens met je tong op je schoenen aankomt, maar wat wel een snellere en kortere weg is. Ik koos de laatste optie en heb uiteindelijk even onderaan het afluisterstation zitten uitpuffen, luisterend naar enige activiteit, zoals bijvoorbeeld bewakers met valse honden en dergelijke… Er was niets te horen behalve het wapperen van de kapotte doeken van de grote witte radarbollen. Ondanks dat er drie rijen hekken om het complex staan was het makkelijk om binnen te komen omdat velen mij voor waren gegaan en er al kant en klare gaten in de hekken zaten! Het was een onwerkelijke ervaring om rond te struinen op een voormalige topsecret lokatie om uiteindelijk op het dak rond de radarbollen uit te komen waar je op een spectaculair uitzicht over Berlijn wordt getrakteerd! Het is echter wel pijnlijk om te zien dat élk gebouw en álle radarbollen ten prooi zijn gevallen aan vandalisme. Delen van het complex hebben in brand gestaan, de kantine is aan puin geslagen, plafonds er uit gesloopt en het witte zeildoek van de radarbollen aan flarden gescheurd. Al het koper van de bedrading is verdwenen en wat rest zijn de lege isolatiehulzen, die overal rondslingeren.

Toekomst van een geheim:

De toekomst van het afluisterstation is ongewis. Rond het compex liggen fundamenten van nooit afgebouwde appartementen; het residu van een projectontwikkelaar die zich op de Teufelsberg heeft verkeken. Er was ooit een spionnenmuseum gepland en er is een low-budgetfilm gedraaid. Maar mijn inschatting is dat het station uiteindelijk nog lang onbeheerd op de Teufelsberg blijft staan…

Grotere kaart weergeven

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Teufelsberg – geschiedenis van een geheim

Deze hardloopwedstrijd heeft nog iets bijzonders, je kunt verkleed gaan. Het mooiste kostuum krijgt zelfs een prijs uitgereikt. De wedstrijd vindt plaats bij de Teufelsberg, waar de renners om 12:30 (6,4 kilometer) en 13:00 (9,9 kilometer) van start gaan. Na een barre tocht door het winterse landschap van Berlijn wachten er Pfannkuchen en Glühwein om weer een beetje warm te worden.

Aanmelden kan de 31e alleen nog in het Mommsenstadion, de kosten bedragen 15 euro. Meer informatie vind je hier. Toch te laat? Dan is de Neujahrslauf op nieuwjaarsdag ook leuk, deze kleine loop (4km) voert je langs Berlijns’ bekendste bezienswaardigheden waaronder de Brandenburger Tor en de Berliner Dom. Let wel, dit is voor de vroege vogels. De loop begint om 12 uur en aanmelden is niet nodig en gratis!

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Silvesterlauf in Berlijn

De Ullrich Verbrauchers Markt in Charlottenburg is een begrip, en wordt wel eens liefkozend “der Ulle am Zoo” genoemd. Der Ulle dankt zijn populariteit aan de extreem royale openingstijden. Het is namelijk één van de weinige supermarkten in Berlijn die ook op zon- en feestdagen geopend is. De redder in nood voor workaholics.

Daarnaast wordt de winkel aanbeden om het ongekend brede assortiment. Het is een supermarkt die neigt naar een klein warenhuis. Talloze sterke dranken, uitgebreide keus aan Dosenbier, voorgesneden groentes (vind ze maar eens in de Duitse supermarkt) en zelfs een volledig pad enkel met chips en andere Knabbereien (eveneens een unicum in de Duitse supermarkt) zijn redenen dat bezoekers vanuit alle bevolkingslagen er graag inkopen. Een bezoekje aan de Ullrich is een must voor iedereen die de Berlijnse cultuur wil ervaren.

Ullrich am Zoo

Hardenbergstrasse 25
S-/U-bahn Zoologischer Garten
www.ullrich-verbrauchermarkt.de

Ullrich heeft zijn eigen fanclub op Facebook: “ULLRICH AM ZOO muss Weltkulturerbe werden!”

Openingstijden
Ma – za: 9:00 – 22:00
Zon- en feestdagen: 11:00 – 22:00

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Ullrich am Zoo

Heerlijk tijdens het zwemmen uitkijken over de daken van Berlijn, kapot zweten in de Aufguss of stomen in het stoombad. Alle basisbehoeften zijn er en voor de liefhebbers is er ook nog een beautycentrum. Een hele dag ontspannen heb je al voor 18,80.

Faciliteiten

Wat wel een beetje gek is aan deze sauna dat is dat mannen en vrouwen gescheiden moeten omkleden, een beetje ongezellig als je met een partner van het andere geslacht gaat. De kleedruimtes zijn, net als de rest van het complex, redelijk gedateerd maar gelukkig wel schoon.

De Aufguss is met stip mijn favoriete bezigheid in deze sauna en ook de reden waarom dit mijn favoriete sauna is. Bij het Aufguss-ritueel (het door de ‘Saunameister’ opgieten van water met etherische oliën) wordt in korte tijd zeer veel warmte overgedragen door condensatie van oververhitte waterdamp op de koelere huid. De hoge luchtvochtigheid doet de gevoelstemperatuur enorm stijgen en de huidporiën openen zich maximaal. Bij de honing-Aufguss wordt het warme natte lichaam vervolgens ingesmeerd met honing voor een optimaal zuiverend en verzorgend effect. Elk half uur is er een Aufguss in een van de twee finse sauna’s in het complex. Bereid je goed voor, deze Aufguss (ook wel opgieting) is een stuk heter dan je waarschijnlijk gewend bent uit Nederland. De geuren verschillen elke Aufguss en lopen uitein tussen kruidige geuren en fruitige geuren: voor ieder wat wils!

Verder zijn er Finse sauna’s, stoombaden, afkoelbaden, een zwembad (binnen en buiten), bubbelbaden en een restaurant.

Entreeprijzen

Waar je in Nederland al gauw 30 euro moet neertellen voor een dagje sauna ben je in Berlijn gelukkig stukken goedkoper uit: een dagkaart kost 18,80. Wanneer je ook gebruik wilt maken van handdoeken, badjas, slippers en shampoo kom je uit op 29,80, best een redelijke prijs. Verder gelden er kortingen voor avondbezoek, studenten en bezoekjes van korter dan 3 uur.

Saunalocatie

De locatie van deze sauna is uniek, bovenop het Europa Center. Vanuit de sauna heb je dan ook uitzicht op de Gedächtniskirche en de grote Mercedes ster die de top van het Europa Center siert. De ingang is wellicht lastig te vinden en bevindt zich aan de achterkan van het Europa Center in de Nürnberger Straße 7. Vanaf hier kun je met de lift omhoog naar de receptie.

Grotere kaart weergeven

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Thermen am Europa Center

Internationale beurzen

Veel beurzen komen jaarlijks terug naar Berlijn. De meest bekende zijn:

• Internationale Grüne Woche (groene week) in januari
• de Internationale Toerisme Beurs (ITB) in maart
• de Internationale Luchtvaartbeurs (ILA) 1 keer per 2 jaar in maart

de Internationale Funkausstellung (IFA – beurs voor consumentenelektronica) in augustus

Venus, internationale Erotiekbeurs

Dit zijn de grootste beurzen in Berlijn die altijd vele bezoekers naar de hoofdstad lokken, zowel uit andere Duitse hoekjes als uit het buitenland. De beurzen zijn altijd goed georganiseerd en overzichtelijk. Door de grote toestroom aan bezoekers is het aan te raden op tijd een hotel te boeken als je een van bovenstaande beurzen wilt bezoeken.

Feitjes

De eerste beurshal stamt uit 1914 en bevond zich op gebied wat zich tegenwoordig “Zentralen Omnibusbahnhof” noemt. Dit gebied doet nu dienst als internationaal busstation van onder andere Eurolines. De Berliner Messe is een klein stukje opgeschoven in Charlottenburg en bevindt zich sinds 1924 op zijn huidige standplaats aan de Jaffestrasse. Vandaag de dag beschikt de Messe van Berlijn over 26 Messehallen met een oppervlakte van rond de 160.000 m². De totaaloppervlakte van de grond die in eigendom van het Messegelände is omvat ongeveer 550.000 m².

De 26 hallen zijn allen met elkaar verbonden. Afhankelijk van de beurs worden er meer of minder hallen ingezet. Wanneer er meerdere hallen in gebruik zijn kun je makkelijk van de ene naar de andere hal wandelen. Alle hallen staan onder monumentenbeheer.

Funkturm

De Funkturm (radiotoren) is een transmissietoren in Berlijn, die tussen 1924 en 1926 door Heinrich Straumer werd gebouwd. Hij staat op het terrein van de Messegelände Berlin en is gebouwd ter gelegenheid van de 3e “Grossen Deutschen Funkausstellung” (derde Grote Duitse radiotentoonstelling). Hij kreeg de bijnaam “der lange Lulatsch” (“lange knul”) en is één van de bekendste uitzichtsplatformen van Berlijn. Op 125 meter hoogte bevindt zich een uitzichtsplatform waar je een mooi uitzicht hebt over de Messe en over het westelijk deel van Berlijn.

Vervoer naar de Messe

De Messe is uitstekend bereikbaar per openbaar vervoer maar ook met de auto kun je eenvoudig bij de Messe komen. De Messe ligt in zone B, wanneer je met het openbaar vervoer komt heb je dus een AB, BC of ABC kaart nodig.

S-bahn:
Per S-bahn kun je vanuit het centrum van Berlijn rechtstreeks naar de Messe rijden. Het beste kun je dan uitstappen bij de haltes Messe Süd of Messe Nord/ICC. Het hangt van de beurs en de benodigde ingang af welk station het dichtstbij is.

U-bahn:
Als je met de U-bahn komt kun je uitstappen bij de stations Kaiserdamm en Theodor-Heuss-Platz (lijn U2). Vanaf deze stations rijden er ook verschillende buslijnen naar de ingang van de Messe.

Auto:
In totaal beschikt de messe over een luttele 12.000 perkeerplaatsen. Wanneer je vanaf de snelweg komt bevinden de parkeerplekken zich gelijk aan het verkeersknooppunt A100 (Berliner Ring) en A115. Bij zeer grote beursevenementen kan ook de parkeerplaats van het Olypisch stadion gebruikt worden, er rijden dan shuttlebussen naar het beursterrein.

Grotere kaart weergeven

Gegevens Messe Berlijn:

Messe Berlin
Messedamm 22
14057 Charlottenburg, Berlin
Tel: 0049 030 30380‎
Web: messe-berlin.de
Hotels: hotels in de buurt van de Messe

Dit was een bericht van Berlijn Blog

Beursgebouw die Messe