Duitstalige muziek; mijn favoriete nummers

Duitse muziek is (gelukkig!) meer dan alleen maar Schlagers en liedjes over de bergen door Heidi’s. De nodige succesvolle rock- en electronummers zijn Duitstalig en deels buiten de Duitse landsgrenzen geliefd. Verhalen over Amerikanen die Duits leren omdat ze Rammstein zo gaaf vinden, je kent ze wel ;).

Ik heb al eens eerder een playlist (Spotify) samengesteld met muziek uit Berlijn, maar hiervan is ook een deel Engelstalig of bestaat enkel uit beats. Daarom besloot ik in dit artikel een aantal van mijn favoriete Duitstalige nummers (overwegend alternative, rock, electro) te verzamelen (playlist ook op YouTube en Spotify). Een deel zal jullie bekend zijn, een deel misschien ook niet.

Staat jouw favoriet er niet bij? Plaats dan even een linkje bij de reacties!

Die Ärzte – Schrei nach Liebe

Buddy vs. DJ The Wave – Ab in den Süden

Egotronic – Ich kanns nicht sagen

Jeans Team – Keine Melodien

Kante – Ich hab’s gesehen

Kraftklub – Songs für Liam

Laserkraft 3d – Nein, Mann! (Official Music Video)

Madsen – Du schreibst Geschichte

Peter Fox – Alles neu

Oliver Koletzki – U-Bahn (feat. Alex Bosse)

Rammstein – Engel

The Love Bülow – Du schweigst

Seeed – Dickes B

Wir Sind Helden – Guten Tag

Das Ampelmännchen; toppunt van Ostalgie?

Wie kent hem niet? Het van origine Oost-Duitse “Ampelmannetje”? Je vindt dit herkenbare figuur op vele voetgangersverkeerslichten in het voormalige Oost-Duitsland. In de tijd van de koude oorlog was het Ampelmännchen enkel in Oost-Berlijn terug te vinden, nu duikt het mannetje ook steeds meer rond de Kurfürstendamm en andere populaire plekken in West-Berlijn op. Groen en al vooruitmarcherend als je door mag lopen en rood en met de armen gespreid als je dient te stoppen. De man met de hoed is in de DDR ontworpen en was in eerste instantie vooral voor kinderen bedoeld die met behulp van het verkeerslichtmannetje de verkeersregels op een speelse manier konden leren. Doordat het mannetje wat forser is, en daarmee het oppervlakte rood of groen ook, zou het veiliger en de kleur beter herkenbaar zijn voor het verkeer. Karl Peglau, verkeerspsycholoog in de DDR ontwierp de sympathieke verkeersman in 1961.

Rettet das Ampelmännchen

Weg uit het straatbeeld..

Na de val van de Berlijnse Muur was het ook gelijk over met veel producten uit de DDR. Coca Cola, andere Amerikaanse merken, en het suffere West-Duitse verkeerslichtmannetje vierden zege. Het Ampelmännchen dreigde uit het Berlijnse straatbeeld te verdwijnen… Totdat in 1996 de actiegroep “Rettet das Ampelmännchen” werd opgericht. Zij maakten zich er hard voor dat het Ampelmännchen zoals zij hem uit Oost-Berlijn kenden niet zou verdwijnen.

Terug in het straatbeeld!

T-shirts, stickers en gemobiliseerde volksstammen werden uit de kast getrokken om aandacht te vragen voor de terugkomst van het verkeerslichtmannetje in het (Oost-)Berlijnse straatbeeld. Volgens de vele fans is het oostmannetje veel vriendelijker dan zijn westerse concurrent en staat het voor de kneuterige gezelligheid uit de DDR. Langzaam maar zeker won het Ostalgische mannetje weer aan populariteit. Zo sterk zelfs, dat het Oost-Duitse Ampelmannetje nu zelfs rondom de Kurfürstendamm te zien is. Er kan met zekerheid gesteld worden dat de reddingsactie succes heeft gehad, het Ampelmannetje is als kurkentrekker, balpen, gum, vaas, magneet of kofferlabel op menig toeristenzolder terug te vinden. Tegenwoordig is het Ampelmannetje één van de weinige Oost-Duitse overblijfselen die ook in westelijke delen van de stad terug te vinden is, het was dan ook een West-Duitser die de succesvolle merchandising rondom het Ampelmannetje groot heeft gemaakt. Er zijn zelfs meerdere winkels in Berlijn te vinden die enkel souvenirs van het Ampelmännchen verkopen.

Russendisko; over 3 Russen die naar Berlijn verhuisden (film)

Russendisko; over 3 Russen die naar Berlijn verhuisden (film)

Sinds een aantal weken draait “Russendisko” in de Duitse bioscopen, de vele posters in de stad maakten me benieuwd naar het verhaal over de drie Russische vrienden. Russendisko vertaalt het verhaal van Wladimir, Andrej en Mischa die van Moskou naar Berlijn verhuizen tijdens de emigratiegolf direct na de val van de Berlijnse muur. In de film krijg je het Berlijn uit de jaren ’90 te zien, de tijd dat het straatbeeld in Prenzlauer Berg nog werd beheerst door kraakpanden en duistere steegjes. (meer…)

Toeristenhaat in Berlijn; terecht of doorgeslagen?

Toeristenhaat in Berlijn; terecht of doorgeslagen?

De Berlijners hebben een grote vijand en dat zijn wij, de toeristen. De boodschap is inmiddels wel duidelijk, Berlijners kunnen helemaal niets met al die Engelsen, Amerikanen, Fransen en andere toeristen die de stad “teisteren”. Of je nou een krant openslaat of Berlijners spreekt, je kunt niet om de boodschap heen. Toeristen zijn hier niet welkom, en de stickers “Berlin doesn’t like you” schreeuwen je dat maar al te graag tegemoet. De normaal zo tolerante (?) Grüne roepen het ook “Hilfe, die Touris kommen”.

Ontstaan van de toeristenhaat

De negatieve trend is al een tijdje gaande en zal je als Berlijnliefhebber vast niet ontgaan zijn. Sinds het WK van 2006 deels in Berlijn plaats vond is helemaal de Hölle los, Berlijn bouwt aan zijn imago en daarmee aan populariteit. Dat Easyjet tegenwoordig naar Berlijn vliegt zorgt nog eens voor een extra lading aan partytoeristen die in het weekend even alle clubs en bars afgaan, zich volgieten met goedkoop bier, en zondagavond brak terug naar hun thuisland vertrekken. Met gemak wordt er €3 neergeteld voor een biertje, want “het is altijd nog goedkoper dan een biertje in Londen/Parijs/Amsterdam”. En voila, daar zijn de stijgende horecaprijzen. Daarmee zijn de Oranienburger Straße, de Simon-Dach-Straße en de Kastanienallee inmiddels no-go areas voor de Berlijner, “vergeven door toeri’s”. Nu is o.a. de Schlesische Straße in het Kreuzbergse Wrangelkiez aan de beurt. Toevallig zitten hier enkele hostels en loopt er af en toe een toerist over straat. Niet te vergelijken met Mitte maar de inwoners klagen er niet minder om. Want van Kreuzbergse bewoners hoor je ook vaak dat er niets mis is met toeristen, zolang ze zich maar beperken tot het centrum.


Foto’s van http://fotovandedag.tumblr.com/.

Tolerant?

De tolerante wereldstad Berlijn waar alles kan en mag bestaat uit een bang volkje, bang voor veranderingen. Want al het slechte in Berlijn wordt veroorzaakt door toeristen, te weten: de stijgende prijzen in Mitte, het verdwijnen van de alternatieve sfeer in Prenzlauer Berg en de drukte en rotzooi op straat. Naast de gentrification (stijgende huurprijzen omdat kapitaalkrachtigere inwoners graag in hippe buurten wonen en oorspronkelijke bewoners naar de stadsgrenzen verdrijven) is nu ook touristification aan de orde van de dag. Je zou natuurlijk kunnen beargumenteren dat die 22 miljoen overnachtingen met al zijn directe en indirecte uitgaven door toeristen in Berlijn de stad met de grote schulden goed doet, maar om geld gaat het – natuurlijk – niet. Daarom boomt de economie van Berlijn nog altijd niet en zit het grote geld in Frankfurt, München en Hamburg.

De ironie…

Nu zal ik wel een zeiksnor zijn maar ik kan me bij vlagen bijzonder ergeren aan de intolerante houding van sommige (import)Berlijners. Want uiteindelijk komt het er eigenlijk altijd op neer dat zij de eerste waren en daarom alleenrecht zouden hebben op de stad. Ironisch genoeg zijn vele inwoners van Berlijn zelf niet eens geboren in Berlijn, hebben zij dan wel recht van spreken? En wanneer ben je het omslagpunt van toerist naar bewoner voorbij? Een paar maanden, een paar jaar, een paar decennia? Naar mijn mening horen toeristen gewoon bij iedere wereldstad. In het centrum van Amsterdam lopen naar mijn idee relatief veel meer toeristen rond. Leuk toch, ik hou wel van wat exotische talen op straat.

 

Toeristenhaat in Berlijn; terecht of doorgeslagen?

 

Deze korte video geeft een veelzijdig beeld van toerisme in Berlijn. Op het moment wordt er geld gezameld om er een uitgebreide documentaire van te maken. Meer informatie vind je hier.

Voordat dit artikel in de herhaling valt: wat vinden jullie? Is de haat jegens toeristen terecht, doorgeslagen of heb je er nog weinig van gemerkt?

Toeristenhaat in Berlijn?

Bekijk resultaten

Laden ... Laden ...

Zie ook:

Boxhagener Platz vlooienmarkt; zondags koopjes jagen

Boxhagener Platz vlooienmarkt; zondags koopjes jagen

Elke zondag in Berlijn is vlooienmarktenzondag! Voor velen is het een traditie om op zondag één van de bekende vlooienmarkten in Berlijn te bezoeken, het aanbod is met in totaal zo’n 50 vlooienmarkten in Berlijn gróót. Mijn favoriete vlooienmarkten zijn die in het Mauerpark in Prenzlauer Berg, die op het RAW Gelände in Friedrichshain en misschien wel mijn meest favoriete die op de Boxhagener Platz in Friedrichshain. Naar hartelust struinen, op zoek naar oude ansichtkaarten, naar dat perfecte retro meubelstuk, naar wat literatuur met oude boekengeur of gewoon lekker rondwandelen en kijken naar al die struinende en afdingende Berlijners en toeristen. Het liefst neem ik er lekker te tijd voor en sta ik minutenlang tussen oude ansichtkaarten te snuffelen. Vooral kaarten die vanuit de DDR zijn geschreven met een persoonlijk verhaal op de achterkant vind ik fascinerend. Ook verbaas ik me vaak over de hoeveelheden oude fotoalbums, geen idee hoe het er allemaal terecht komt, maar het heeft iets! Of oude reisgidsen uit de DDR, bijzonder! En veel historisch materiaal is voor een prikkie verkrijgbaar. Je begrijpt, ik kan me er uren vermaken. (meer…)

Jeans Team

Jeans Team is een ontzettend leuke electroband uit Berlijn, opgericht door Franz Schütte en Reimo Herford in 1995 en nog steeds niet groots doorgebroken. Verrassend! Want toen ik voor het eerst met de in aanraking kwam, op Melt 2007, spetterde en vonkte deze groep al als een band van wereldformaat. Naarmate de band ouder werd zijn de songs steeds minder puur instrumentaal geworden, en komt er in steeds meer mate zang naar voren. De teksten zijn Duits, kort en herhalen zichzelf. Maar dat is helemaal niet erg, want bij deze band draait het eigenlijk puur om de beats.

Als ik Jeans Team zou moeten vergelijken met een andere band zou dat eventueel Bodi Bill zijn, hoewel deze band nog iets experimenteler is. Benieuwd geworden? Hier twee bekende songs van ze!

Ik ben benieuwd, wat vinden jullie hiervan?

Ziek zijn in Duitsland; denk om je Praxisgebühr..

Zo ben je jarenlang niet ziek, en zo lig je ineens met koorts op bed. Shit happens! En natuurlijk een mooi moment om het Duitse systeem wat beter te leren kennen. Aangezien ik er zelf weinig over kon vinden via Google en ik wat vragen kreeg via Twitter dacht ik dat het wel nuttig zou zijn hier een artikel over te schrijven.

Wanneer je ziek bent in Duitsland, en je bent in vaste loondienst, dan heb je meestal een bewijs nodig voor je werkgever dat je ziek bent. Afhankelijk van de werkgever heb je dit al na één dag of pas na drie dagen nodig. Als je naar Duitsland verhuist heb je ook verplicht een Duitse zorgverzekering nodig, zelf heb ik voor de Techniker Krankenkasse gekozen.

De “Allgemeinarzt”

Het briefje ter bewijs dat je niet in staat bent om te werken krijg je meestal van de Allgemeinarzt/Hausarzt. Net als in Nederland is ook in Duitsland de huisarts je eerste aanspreekpunt als je je niet lekker voelt. Één groot voordeel in Berlijn, de drukte en wachtrijen zijn een stuk korter (althans, dit is wat ik zo hoor). Buiten de stad schijnt het wel wat drukker in praktijken te zijn. Ander bijkomend voordeel, je bent niet verplicht een vaste huisarts te hebben. Als je een arts nodig hebt kun je via Google eenvoudig vinden welke arts er bij jou in de buurt zit. Zoek op wanneer er spreekuur is, bel op voor een afspraak, en meestal kun je dan terecht.

Eigenlijk verschilt het systeem dus niet zo heel erg van het Nederlandse systeem.

De mooiste uitzichtpunten over Berlijn

De mooiste uitzichtpunten over Berlijn

De Fernsehturm kennen we natuurlijk allemaal wel, vanaf deze televisietoren heb je het hoogste uitzicht over Berlijn. Omdat Berlijn beschikt over nog veel meer gebouwen, heuvels en bruggen die een mooi uitzicht bieden over de stad, heb ik hierbij een overzicht van de meest bekende en meest bijzondere uitzichtpunten samengesteld. Geniet mee! (meer…)

Don 2; Bollywood in Berlijn (film)

Don 2; Bollywood in Berlijn (film)

Ik moet iets bekennen, ik ben gek op Bollywood! Eigenlijk vooral op de dans, maar tegen af en toe een foute Bollywoodfilm meepikken zeg ik ook geen nee. Dat de nieuwe Don, Don 2 the king is back, deels Berlijn als decor heeft klonk voor mij dan ook als muziek in de oren. De hoofdrol is weg gelegd voor de Indiaase casanova Shah Rukh Khan (tevens producent), bekend van onder andere My Name is Kahn, Om Shanti Om en nog veel meer Bollywoodparels. De film ging de afgelopen Berlinale in Premiere en ik zag de film vlak daarna in een van de meest typisch Berlijnse shabby bioscopen: Eiszeit in Kreuzberg.

Ok, terug naar de film. Voor een Bollywoodfilm duurt hij niet te lang, 146 minuten om precies te zijn. Verder is het een typische Bollywoodfilm met actie, dans een een aantal komische scenes. (meer…)

Emigreren naar, en immigreren in, Berlijn

Emigreren naar, en immigreren in, Berlijn

Vandaag een artikel van persoonlijke aard, ik wil jullie namelijk graag meer vertellen over hoe ik mijn definitieve terugkeer naar Berlijn heb ervaren. De mensen die me persoonlijk volgen zullen weten dat ik in 2006 voor het eerst met Berlijn in aanraking ben gekomen vanwege mijn studie. Toentertijd heb ik een jaar doorgebracht in Berlijn met het volgen van Duitstalige colleges en later met een stage. Dat is ook het moment geweest dat ik ben begonnen met dit blog en dat ik verslaafd ben geraakt aan Berlijn. Ik ben er steeds weer, voor lange of korte tijd, terug gekomen: om vrienden te bezoeken, de sfeer op te snuiven, te feesten of om foto’s en inspiratie op te doen voor mijn blog. Ik kan dan ook bevestigen dat “Fernweh” bestaat, ik had Fernweh naar Berlijn. Nu, 5 jaar later, ben ik terug gekeerd om mijn toekomstdroom uit te laten komen: weer in Berlijn wonen. Zack!

“Wat zou je ervan vinden om in Berlijn te blijven?”

Afgelopen zomer was ik weer in Berlijn voor twee maanden. Ik was net afgestudeerd aan de VU waar ik een master Mediapsychologie heb gevolgd. Ik heb er voorheen aan gedacht om in Berlijn een master te volgen maar daar vond ik niet exact wat ik wilde en het Duitse studiesysteem spreekt me niet heel erg aan, ik heb er dus absoluut geen spijt van dat ik in Nederland verder ben gaan studeren. De VU is top! Toen ik mijn masterscriptie eenmaal had ingeleverd was het perfecte moment daar om weer even in mijn favoriete stad te vertoeven.

In het afgelopen jaar is ook het bedrijf waar ik werkzaam ben (M4N) overgenomen door een Duits bedrijf (zanox Affiliate Marketing) met – jawel – een hoofdkantoor in Berlijn. Vanwege deze overname was het voor mij nog makkelijker om werk en pleasure te combineren in Berlijn. Eenmaal in Berlijn is me op ons hoofdkantoor de vraag voorgelegd of ik niet langer in Berlijn wilde blijven, er was namelijk nog een vacature vrij. Heel erg lang hoefde ik daar niet over na te denken, een gave internationale functie, een mooi kantoor, een leuke stad, en toch blijvend contact met mijn collega’s in Amsterdam: dat leek me wel wat. Vanaf dat moment zou het nog 1,5 maand duren totdat ik definitief in Berlijn zou zitten. De rollercoaster begon!

Ons kantoor in Berlijn zit aan de Stralauer Allee, tussen het moderne Nhow hotel en het kantoor van Universal (in de kantine hebben ze lekkere salade welke je in de zomer kunt eten op het terras met uitzicht op de Oberbaumbrücke).

Een droom die uitkomt

Natuurlijk moest zelfs ik wel even nadenken over deze stap. Ik had net een nieuw appartement gevonden in Amsterdam waar ik erg blij mee was, Berlijn zou ineens 600 kilometer verder weg zijn van mijn familie dan Amsterdam, en zo zijn er nog wel meer dingen die ik zou moeten achterlaten in Nederland. Ik wist namelijk dat wanneer ik deze stap zou zetten, ik niet snel terug zou keren naar Nederland. Maar ach, wat twijfelde ik nou eigenlijk? Berlijn is de stad waar ik me thuis voel, ik moest het doen. En ik heb nog geen moment spijt gehad van mijn keuze! In Nederland al moest ik veel regelen: spullen inpakken, huurcontract opzeggen, lopende projecten op het werk afronden, afscheid nemen van vrienden en familie, verhuizing regelen. Maar eind november was het eindelijk zo ver, met een fractie van mijn inboedel in twee koffers en een HEMA-tas vertrok ik met de trein naar Berlijn. Geen idee of je van NS Hispeed zoveel bagage mag meenemen, maar de reis verliep prima.

Icke bin Berlinerin

Wel moet ik zeggen dat het nu anders voelt om in Berlijn te wonen dan vijf jaar geleden. Toen leefde ik altijd toe naar het moment dat ik terug zou gaan, ik wist dat het moment zou aanbreken dat ik terug moest naar Nederland om daar mijn studie af te ronden. Bovendien maakte mijn studentenbestaan het leven ook wel anders, ik had zeeën van vrije tijd. Nu zit ik hier met het idee dat ik zo lang kan blijven als ik wil. Een fijne gedachte, maar dat maakt alles ook wel erg definitief! Daarnaast ben ik nu voltijd in loondienst, werk ik daarnaast aan mijn blog en moet ik allerlei papierwerk afhandelen voor een officiële “emigratie”. Mijn eerste definitieve Berlijnweekend was wel even gek, ik had de angst om vrienden/familie in Nederland heel erg te gaan missen en misschien wel eenzaam te worden. Gek genoeg is dat laatste gevoel later nooit terug gekomen!

Het papierwerk is overigens wel iets waar ik me nogal in had vergist. Als tijdelijke student in Berlijn hoef je vrij weinig te regelen. Nu is het serieus business! Ik heb een Duitse zorgverzekering nodig, een Duitse WA verzekering, een Duitse inboedelverzekering, een Duitse internetaansluiting, een Duits Lohnsteuernummer etc. Logischerwijze moeten alle Nederlandse varianten worden opgezegd. Ik zie hier een gat in de markt voor bedrijven die zulke ongein efficient kunnen oppakken. In Nederland heb ik helemaal geen spullen meer, alles is door een Nederlands verhuisbedrijf netjes in mijn Berlijnse appartement afgeleverd.

Als je meer wilt weten over het daadwerkelijke regelwerk kun je mijn pagina verhuizen naar Berlijn raadplegen.

Of het bevalt?

Nu het meeste is geregeld, ik een leuk appartement heb in Friedrichshain, mijn spullen zijn verhuisd kan het echte genieten beginnen. Gelukkig weet ik dat Berlijn steeds mooier wordt naarmate de zomer dichterbij komt, anders had ik wel depri geworden van alle winterse omstandigheden en natte grauwheid die ons in januari hebben geteisterd. Barbecuen in parken, biertjes drinken in strandbars, fietsen door Kreuzberg.. Ik hou van de Berlijnse zomer! En of het bevalt? Stomme vraag ;). Natuurlijk mis ik een aantal goede vrienden uit Nederland en mijn familie, maar doorvoor is er gelukkig Skype en Easyjet uitgevonden! Berlijn bevalt zelfs zo goed dat ik nu minder tijd overhoud om te bloggen, voor regelmatige updates kun je me daarom ook op Twitter volgen.

Woon je ook in Berlijn? Wat zijn jouw ervaringen? Wil je ook naar Berlijn verhuizen? Wat zijn je plannen? Laat het weten!

Pin It on Pinterest