De evangelische Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche, die in de volksmond eigenlijk altijd Gedächtniskirche wordt genoemd staat aan de Breitscheidplatz in Berlijn. De Breitscheidplatz ligt aan het einde van de Kurfürstendamm in Charlottenburg in West Berlijn. De kerk bestaat uit verschillende bouwwerken en is een beschermd monument, de kerk is altijd al een herdenkingsplaats geweest, vroeger aan Wilhelm 1, en nu aan de tweede wereldoorlog. Je kunt de Gedächtniskirche elke dag bezoeken van 9:00 tot 19:00.

Bouw:

Kaiser Wilhelm II. is diegene die het idee had om deze kerk te bouwen. Kaiser Wilhelm Gedachtniskirche rond 1900De kerk zou een religieus aandenken zijn aan zijn grootvader Wilhelm I, de oprichter van het Duitse rijk. Er werd een architectuurwedstrijd gehouden die werd gewonnen door Franz Schwechten, die in Berlijn al eerder het Anhalter Bahnhof gebouwd had. De keizer zelf had veel invloed op de bouw van de kerk en nam vaak een bezoek aan de bouwplaats. Minder aandacht besteedde hij aan de kosten, de 6,8 miljoen mark die de kerk toentertijd heeft gekost werden hoofdzakelijk betaald door de Duitse provincies. De eerste steen werd gelegd in maart 1891, het gebouw met zijn 5 torens moest een indrukwekkende nagedachtenis zijn aan Wilhelm I. Dat werd het ook, de hoofdtoren van 113 meter hoog werd de hoogste toren van de stad. In 1895 werd de kerk geopend. Het ontwerp van de Keulse Schwechten werd in binnen- en buitenland geprezen.

Tweede wereldoorlog:

Tijdens de tweede wereldoorlog kreeg de Gedächtniskirche het heel zwaar te verduren. De oude toren van de Gedächtniskirche die nog staat, zonder topjeNog geen 50 jaar na de opening (1943) was de Kaiser-Wilhelm-Gedächtniskirche één van de slachtoffers van zware bomaanslagen in Berlijn. Een groot deel van de imposante kerk werd vernield en er bleef nog maar een kleine schim over van wat de prachtige kerk ooit was. De overgebleven 68 meter toren kreeg na de oorlog al snel de bijnaam ‘holle kies’. Van het middenschip was ongeveer de helft weggeslagen, het resterende deel had nu meer weg van een grot dan van een kerk. In deze ruïne vonden tijdens en vlak na de oorlog gewoon kerkdiensten plaats. Tussen 1945 en 1956 bleef de ruïne onaangeroerd. 11 jaar na de oorlog werd er een wedstrijd georganiseerd door de gemeente om iemand uit de zoeken voor de renovering van de kerk. Deelnemers mochten helemaal zelf bedenken wat te willen doen met de kerk, zelfs afbreken stond hun vrij. De architect Egon Eiermann was de gelukkige winnaar van de wedstrijd! Hij wilde ervoor zorgen dat de brakke ruïne werd omgetoverd tot moderne nieuwbouw. Niet iedereen was het daarmee eens, burgers en andere architecten wilden de kerk in oude staat terug hebben, of op zijn minst de overgebleven toren behouden. De protesten werkten, de ruïne kon blijven staan en als monument aan de tweede wereldoorlog door het leven gaan. De opstand was niet voor niets geweest, de overgebleven toren van 68 meter werd opgepoetst en doet nu dienst als oorlogsmonument.

De nieuwe Gedächtniskirche:

De nieuwe Gedächtniskirche werd ingewijd op 17 december 1961, vier maanden na de bouw van de Muur.De oude toren van de Gedächtniskirche met één van de nieuwe torens ernaast De nieuwe kerk bestaat uit drie afzonderlijke delen: een achthoekig hoofdgebouw, een 58 meter hoge, eveneens achthoekige toren, en een kleine kapel. Alle drie de gebouwen gebouwd met gewapend beton, staal en kleine glasscherven in alle mogelijke blauwtinten. De nieuwe gebouwen staan om de oude toren van de oorspronkelijke Gedächtniskirche heen en ze zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Uiteindelijk kon meneer Eiermann eigenlijk best tevreden zijn met het nieuwe ontwerp.

De meningen over de nieuwe gebouwen zijn nogal verdeeld. De nieuwe onderdelen van de kerk zijn sober ingericht en passen niet goed bij het oude ontwerp. Toch, als je de nieuwe gebouwen van binnen gaat bezoeken zul je zien dat er heen hele aparte sfeer hangt. De gebouwen worden ook nu nog gebruikt voor diensten.

Door de lange smalle, en de korte brede vormen hebben de nieuwe gebouwen de bijnamen lippenstift en poederdoos gekregen. Let er maar eens op, met een beetje fantasie zie je er echt een lippenstift en poederdoos staan.

De kerk zonder top:

De belangrijkste toren van de Gedächtsniskirche moest het begeven tijdens de 2e wereldoorlog. Het enige wat nog over is, is een andere toren van 68 die ook niet geheel in tact meer is. De punt van de toren ontbreekt namelijk, het plaatje van de kerk zonder top is één van de bekendste in Berlijn.

De Gedächtniskirche bezoeken:

Het grootste nieuwe gebouw van de kerk van binnenDe Gedächtniskiriche is makkelijk te bereiken met het openbaar vervoer, en als je gaat shoppen op de Kurfürstendamm kom je automatisch al langs de kerk. De Gedächtniskirche missen is eigenlijk onmogelijk als je in Berlijn bent. Het is mogelijk om de oude toren te bezoeken en te betreden. Binnen is informatie te vinden over de geschiedenis, veel oude foto’s

Adres: Breitscheidplatz, 10789 Berlin (Charlottenburg)
Openbaar vervoer: U-bhf Kurfürstendamm, U+S-bhf Zoologischer Garten, of Bus 100.
Openingstijden: dagelijks van 9:00 tot 19:00.
Entree: de kerk kan gratis bezocht worden, het wordt echt wel zeer gewaardeerd een kleine of grote gift te geven. De Gedächtniskirche heeft hard onderhoud nodig en deze wordt alleen gefinancierd door de giften van de bezoekers.


Grotere kaart weergeven