In 1936 vonden de Olympische Spelen plaats in Berlijn en werden georganiseerd onder het Duitse naziregime. Voor de ongeveer 4.000 (mannelijke) atleten uit 50 verschillende landen die deelnamen aan de Olympische Spelen in Berlijn werd er een Olympisch dorp gebouwd. Het dorp werd gebouwd door het Duitse leger op militair terrein van Döberitzer, op ongeveer 15 kilometer afstand van het Olympisch stadion. Het terrein is te bezoeken en draagt een interessante geschiedenis met zich mee. Want naast de huisvesting voor de Olympische Spelen van 1936 heeft het terrein ook dienst gedaan als basis en kazerne voor het Russische leger in de tweede wereldoorlog. Het is wereldwijd het oudste Olympische dorp.

Het Olympische dorp

In het dorp konden alle atleten zich huisvesten. Voor hen zijn er zo’n 140 woonblokken uit de grond gestampt. Elk woonblok droeg de naam van een Duitse stad. Daarnaast bevonden zich op het terrein een zwembad, een sauna, een turnzaal, een oefenterrein, een bioscoop, een ziekenhuis en het enorme Speisehaus der Nationen.

Het Speisehaus der Nationen is een enorm ovaalvormig gebouw waar de atleten konden eten in één van de 38 zalen, het was hét pronkstuk van het Olympische dorp. Elk land had zijn eigen eetzaal met zijn eigen keuken. Het bijzondere is dat enkel de Belgen en de Nederlanders bier mochten drinken tijdens het eten. Het Speisehaus bood uitzicht op het Hindenburghaus, de plek voor ontspanning en vertier. In het gemeenschapshuis konden de atleten de beelden vanuit het Olympische Stadion volgen, welke het Hindenburghaus met ongeveer twee minuten vertraging bereikten. Deze “zichtassen” tussen de verschillende complexen waren een belangrijk onderdeel van het architectonisch ontwerp van Werner March. Enkele jaren later hebben de Russen het Speisehaus gebruikt als ziekenhuis.

Olympisches Dorf 21

Naast het Speisehaus is het zwembad een bekende locatie en een lust voor fotografen. Helaas staat het gebouw in de steigers en is het niet toegankelijk voor bezoekers. Het dak raakte zwaar beschadigd toen jongeren uit de buurt er in 1992 een vuurtje stookten.

Het woonblok waar de Amerikaanse atleet Jesse Owens waarschijnlijk verbleef, is volledig gerestaureerd. De zwarte atleet sleepte vier gouden medailles in de wacht wat Hitler nogal zenuwachtig maakte. Dit resultaat stond haaks op de rassentheorie van de Duitsers. Tegenwoordig is er een tentoonstelling te bezichtigen in het gebouw over Jesse Owens.

Olympisches Dorf 9

Olympisches Dorf 29

Olympisches Dorf 3

Olympisches Dorf 4

Olympisches Dorf 5

Olympisches Dorf 6

Olympisches Dorf 15

Olympisches Dorf 8

Olympisches Dorf 13

Olympisches Dorf 17

Olympisches Dorf 23

Olympisches Dorf 24

Olympisches Dorf 27

Olympisches Dorf 16

Olympisches Dorf 2

Basis voor het Russische leger

Vlak na de Olympische Spelen trok het Duitse leger in de woonblokken. Het mocht hen – net als voorheen de sporters – aan niets ontbreken. Jaren na de Olympische Spelen ontfermde het Russische leger zich over het terrein. Elstal, het dorpje waar het Olympisch Dorp te vinden is, lag namelijk op DDR-grondgebied. Het Russische leger gooide het merendeel van de Olympische woonhuizen plat en verving ze door ‘Plattenbau’, grote woonblokken uit beton. Lekker praktisch!

Er zijn nog tientallen skeletten van Sovjetflats te bewonderen in door onkruid overwoekerde straten. Raamloos, eenzaam en verlaten trotseren ze weer en wind. Aanvankelijk woonden er sovjetofficieren en hun familie, in de jaren zeventig werd het terrein gebruikt om de DDR-atleten te trainen. In 1992 trok het Russische leger zich terug en sloeg het verval en vandalisme toe. Het terrein werd vergeten en veel Duitsers denken er dankzij de duistere Hitlerassociatie niet graag meer aan terug.

Olympisches Dorf 28

Bezoeken

Sinds 2004 is het Olympisch terrein toegankelijk voor publiek, de DKB (Deutsche Kredit Bank) Stiftung heeft zich over het terrein ontfermd. Langzaam aan wordt er geprobeerd om het terrein weer zo veel mogelijk in originele Olympische staat terug te brengen. Veel later gebouwde Sovjetflats (die de architectonische zichtassen verwoest hebben) worden gesloopt en de oude sporthallen worden opgeknapt. Je kunt de vervallen Olympische gebouwen bekijken en een groot deel van de Russische flats staan er ook nog. Helaas zijn er ook veel gebouwen verwoest in de tweede wereldoorlog. Het terrein is tussen april en oktober dagelijks met een rondleidingen te bezoeken (twee weken vooraf online aanmelden verplicht).

Vervoer:

Regionaltrein RE2 vanuit Berlijn Hauptbahnhof brengt je naar station Elstal, vanaf daar kun je wandelen (30 minuten) of bus 668 (17 minuten) nemen. Check voor de beste route en vertrektijden de routeplanner van de BVG.

Makkelijker is het om met de auto te gaan. Als je via de Heerstraße Berlijn uitrijdt kom je op een gegeven moment vanzelf in Elstal waar het Olympische dorp ook staat aangegeven. Het is een stukje rijden, maar als je erin geïnteresseerd bent is het de moeite waard. Je zult er amper toeristen treffen.

Adres:

Rosa-Luxemburg-Allee 70
14641 Wustermark / OT Elstal

Kosten:

Rondleidingen over het terrein worden aangeboden en kosten € 5,- per persoon. Vooraf online aanmelden is verplicht. Vrij over het terrein rondwandelen is helaas niet (meer) mogelijk.

Meer:

Nieuwsbrief

Nieuwsbrief

Meld je aan voor mijn maandelijkse nieuwsbrief en onvang de laatste updates en exclusieve Berlijntips gratis in je inbox.

Je hebt je nu aangemeld voor de BerlijnBlog nieuwsbrief. Dank je wel!

Pin It on Pinterest

Share This